Brojač posjeta  

13209801
Danas
Juče
Ove sedmice
Prošle sedmice
Ovaj mjesec
Prošli mjesec
Ukupno
2731
1913
4644
12980338
45144
87667
13209801
Vaš ip 54.90.119.59
Tačno vrijeme: 2018-02-20 14:50:16
   

C.H.S Shop Foča, Kralja Petra I br 9, 058/490-440, 065/963-466, foca@chs.ba

   

Obalj, jedino srpsko naselje na Neretvi

 

Legenda čuva selo

 

Netruležna ruka srpskog čobančeta, žrtve Turaka iz 18. veka, vek i po se smatra zaštitnikom Oblja.

Selo Obalj, petnaestak kilometara od Kalinovika prema Ulogu, kažu, nikad nisu pogodili grad, suša, glad, niti ga je osvojila neprijateljska vojska. Ovo posle minulog rata jedino preostalo srpsko selo na Neretvi i danas, kao u davna vremena, „čuva" crkva posvećena vaznesenju Gospodnjem.

Spasovdanu, oko crkvice se obnosi posvećena ruka srpskog čobančeta koga su 18 veku posekli Turci. Tako je bilo i ove godine, ali u litiji je bilo tek nekoliko meštana. Zgrada osnovne škole u Oblju odavno zjapi zaključana jer nema đaka. Jedino crkva i svetinja

u njoj, održavaju u životu sedamdesetak stanovnika u ovom ljutom, hercegovačkom kršu.

Crkvenjak Milan Sladoje, koji je nakon litije ostao sam u crkvici, veli da je crkva, čija je gradnja završena 1869, po mnogo čemu jedinstvena i najlepša od Neretve do Drine. Tvrdi da nikad, u istoriji, selo nije pogodila velika nevolja, ni zgazila tuđinska čizma.

- Kamen kojim je zidan i kojim je pokriven hram, dovožen je čak sa Morina, a zvono iz Metkovića. Zanimljivo je da su Nemci zvono teško oštetili 1914. godine, ali bojeći se božjeg gneva, nisu ga odneli - priča Milivoje Sladoje, koji živi u Kalinoviku i koji je zajedno sa ostalim meštanima, dobrovoljno pripremao crkvenu sofru.

U pre šest godina renoviranom crkvenom domu, skupilo se stotinak duša. Za hramovnu slavu dođu Obljani od Istočnog Sarajeva, Foče, Bijeljine, Beograda, do Kalifornije. Deset godina posle završetka crkve, pričaju Obljani, meštani, iznenada noću, počnu viđati neobičnu svetlost, koja se kao stub dizala između Sladojskog i groblja Ćeranića.

- Pozovu oni tada kneza i popa Marka Sladoja da zajedno otvore grob koji svetli i u njemu, zaista, nađu netruležne ruke srpskog čobančeta kojeg su na pravdi Boga, posekli Turci - seća se priče svoga oca Vukan Đogo (82). Kaže da se nikad nije saznalo gde se nalazi druga, po-svećena ruka. Jedni veruju da je ona bila u manastiru Žitomislići kod Mostara, a drugi, opet, misle da se nalazi u Zavali kod Trebinja.

U Oblju, koji se kao srednjovekovno utvrđenje pominje 1403. i koji je ime dobio po velikoj, obloj steni, danas, žive uglavnom staračke porodice Sladoja, Ćeranića, Purkovića, Đoga, Jovanovića i Vukovića u oko 40 kuća.

- Nekada se ova površ prolamala od momačke i devojačke pesme, a danas, u celom selu, sa 40 odžaka, ima više od 40 starijih, neoženjenih momaka. Dece je samo četvoro i ona vozare u školu u Kalinovik. Devojaka nema. Poslednja devojka u selu - Dragana Telebak, koja je živela sa majkom, udala se pre dve godine - kažu Obljani

 

Spomenik okupatoru

U porti crkve u Oblju sahranjivanje Srba je počelo pre 150 godina jer im ranije Turci nisu dopuštali. Sahranjivalo se na Pliješ Dolu, iznad Oblja. Obljani kao primer svoje tolerantnosti i čovekoljublja pokazuju spomenik austrogarskom vojniku, koji je od gvožđa, podignut u selu 1886. I dan-danas, spomenik okupatorskom vojniku stoji neoštećen usred srpskog groblja.

   
© Masterfromf

Uloguj se - Registruj se

Ako niste registrovani izaberite opciju napravi nalog.

Moguća registracija bez potvrde meila. Samo popunite obrazac.